کدام دل در معرض خطر است؟اگر به دلت ایمان نداشته باشی آن دل مخروبه ای بیش نیستدلی که حرم خدا نباشد حریم شیطان خواهد شددل ممکن است ساکنین مختلفی داشته باشد اما خوش به دلی که حرم یار شدایمان داشته باش خداوند در دلت منزل دارداگر خدا را در منزل دلت دیدی آن دل هرگز به بیراهه نمی رودهمه ی مشکلات دل از خالی بودن است دلی که نور خدا در آن نتابد ظلمتی بیش نیستدل بی خدا لانه ی شیطان می شوددلی که خالی از عشق است دل نیستدل بی معرفت جز مشتِ گل نیستدل تاریک را سزاوار هر اسمی است جز دلباید از دل محافظت کرد که بسیار آفت پذیر استدل بی ایمان،دل بی قرآن، دل با شیطان مدام در معرض آفت استاگر دل در گرو خدا داشته باشی و او را در منزل دلت جای دهی هیچ مانعی تو را از مقصد و صراط مستقیم باز نمی داردراستی مسیر دلت کجاست؟آ باور داشته باش اگر صراط مستقیم است تو را به نعمت می رسانداگر  بر هدایت شدن اصرار  ورزیدی شک مکن که خواهی رسیدراستی مقصد تو کجاست؟مقصد دلت را می گویم همانکه مدام از این شاخ به آن شاخه می پَرَددل اگر ریاست عقل را بپذیرد بی راه نمی رود و  نیز تابع احساس محض نمی شوددل به عنوان مرکز دریافت الهام ها  هر روز به عواطف و عشق و دوستی سلام و خوش آمد می گوید و همینطور به نفرت و غم و شادی پناه می دهد دلی که بذر کینه را در خود پرورش دهد بی تردید مزرعه و چراگاه شیطان است ولی اگر به نور یزدان و قرآن منور شد از آنجا که «عرش الرحمن» است به مقصد یا معرفت الهی می رسد و نور علی نور می شود.

آقا کرامت تو در اینجا زبان زد استکرببلای دیگر من شهر مشهد استاین شب ها جای جای حرم مطهر حضرت امام رضا علیه السلام یعنی کانون عشق و امید و قطعه ای از بهشت، حال و هوای دیگری دارد امشب خورشید هدایت، از مشرقِ چشم های شیفتگان و عاشقان و شیعیان طلوع می کند و تشعشع و فروغ خود را به جهان می گستراندامشب زمین، به مهمانی آسمان می رود و اهالی ملکوت به یکدیگر تبریک می گویند و ستاره ها گروه گروه به زمین می آیند تا رضای الهی را در رضای موسی بن جعفر(ع) بجویند.امشب اهالی ملکوت، کجاوه ی هدایت را به دوش می گیرند و به یکدیگر شادباش می گویندامشب غصه ها رفته اند و مدینه ی دل ها چراغانی و نورانی شده اندامشب چشمه ها ی امید و  شوق و سعادت می جوشند و دل های زائران و مشتاقان را سیراب و دلگرم می کنند.این روزها صحن ها و به ویژه حرم مطهر مملو از دل های شکسته و حرف های نگفته و دردهای خفته و آرزوهایی است که زائران زیر لب زمزمه می کننداینجا محل اشک ها و لبخندهاست زائر نگاهش که به گلدسته های حرم مطهر گره می خورد اشک از چشمانش سرازیر می شود و سفره ی دل می گشایداین شب ها حرم دیدن دارد نقاره خانه آهنگِ صفا و شادی و شادمانی می نوازد و خدام بغل بغل گل های زیبا به نیابت همه ی شما تقدیم آقایمان علی بن موسی الرضا(ع) می کننداینجا خراسان یعنی مشهد الرضا و قطعه ای از بهشت است جایی که نه تنها چشم امید که چشمه های امیدِ دل های شکسته است.ولادت سراسر سعادت هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، آقا امام رضا علیه اسلام بر شما و همه ی شیفتگان و شیعیان حضرت مبارکبادادامه دارد

اتفاق مهم  یازدهم ذیقعده سال ١۴٨ هجری؛با تولد هشتمین نور ولایت غنچه ای دیگر از گل های معطر بوستان ولایت شکوفا شد  و نوای تبریک و تهنیت و شادی و هلهله ی فرشیان و عرشیان گوش ها را نوازش داد.یا امام رضا! واژه ها کی و کجا توان آن را دارند که به معنای تو بنشینند؟رضا یعنی خداوند در آسمان و رسول خدا(ص) و ائمه اطهار(ع) در زمين از تو خشنود بودهاند؟در این شبانه روز تمام گوشه و کنار صحن طلایی ات لبریز از  راز و نیاز و سرشار از عشق و پرستش است.گرچه بسیاری از زائرانت امکان تشرف و آمدن به پابوست را ندارند  ولی هر صبح و شام از دور و نزدیک دل ها را  روانه ی کوی خراسان و مشهد الرضا می کننداز کودکی به ما یاد دادندهر گاه تمام درها را به روی خویش بسته دیدیمهر گاه تمام غم های عالم بر خانه ی دلمان خیمه زدهرگاه همه ی راه ها را بن بست و غیر قابل عبور یافتیم دل مان به سوی قبله تو گردانیم و عقده های دل بازکنیم!و هرگاه دردها امانمان را برید داروی درد و رنجمان را از تو یگانه طبیب خراسان  که عطر وجودت تمام جهان را فرا گرفته بخواهیم. امروز یازدهم ذیقعده روزی است که آسمان جهان افروز وجودت نور افشان می شود.امروز سایه مرغ سعادت به روی دل ها پرواز می کند و قمر طلعت رضا(ع) بر اریکه جان ها نور افشان می شودو پرندگان در آوازهای شبانه خویش دسته دسته به آسمان سفر می کنندو مژده آمدن رضا(ع) را می دهند.امروز به مناسبت میلاد مبارک ثامن الحجج در صحن سرای رضا(ع)نواختن نقاره ها طنین انداز می شوند و کبوترها بر دور گنبد و بارگاه امام رئوف به شادی بال می گشایند.امروز مبارک روزی است...ولادت با سعادت هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام) بر شما و عموم شیعی

دل پری از زندگی امروزه داشت به همین دلیل،گاه گاهی ما را به گذشته می برد و برایمان از شب نشینی ها و دور همی ها و  سعدی و حافظ خوانی ها و کتاب های امیر ارسلان و حسین کرد شبستری و قصص الانبياء ( داستانهاي پيغامبران )و...می گفت...امروز با صدای گرفته و ناراحت گفت:خانواده ها اختلال ارتباطی دارند واین اختلال رو به افزایش استپرسیدم؛اختلال ارتباطی چیست؟گفت؛یعنی این که در خانواده ارتباط عاطفی وجود ندارد.پرسیدم: ارتباط عاطفی وجود ندارد یعنی چه؟گفت:یعنی این که میزان گفتگوها در خانواده ها کاهش یافته استپرسیدم؛یعنی باید در روز چند گرم چند کیلو یا چند وجب یا چند ساعت حرف بزنند که نمی زنند؟خندید و گفت؛میزان گفت و گو در خانواده از 2 ساعت در 10 سال پیش به 20 دقیقه رسیده و همچنین تعداد کلماتی که بین یک خانواده چهار نفره ایرانی رد و بدل می شود از 1500 کلمه به کمتر از 500 کلمه کاهش یافته است.گفتم: شما شعری را که در قدیم ورد زبان ها بود شنیده اید که می گفت:من و تو با همیم اما دلامون خیلی دوره؟ و یا می گفتن؛چشمت به من و دلت جای دگر است؟گفت:بله اکنون به همان نقطه رسیده ایم زیرا شاهدیم اعضای خانواده با اینکه به ظاهر در کنار هم هستند ولی در باطن از طریق شبکه های اجتماعی با هم ارتباط بر قرار می کنند و در واقع باهم ولی تنهای تنها هستند.گفتم؛بنده مثل همیشه موافق چنین دیدگاهی نیستم زیرا خانواده ی ایرانی در جنگ و جدل ها و دعواهای زن و شوهری 100 هزار کلمه را در کمترین زمان ممکن بیان می کنند که بسیاری از آن حرف ها قابل گفتن و نوشتن نیست!خانواده های ایرانی در استفاده کردن از گوشی همراه سر آمد مردم جهان هستند.یادتان هست قبل از این که موبایل به خانه ها ورود کند وقتی جایی می رفتیم از ما می پرسیدند همراه دار

قلم سلام را بهانه می کند که کلید فتح است سلام به بانوی با کرامت محدثه  و شفیعه روز جزا، حضرت فاطمه معصومه(س) که مرکز اتصال دل ها از قم به مشهدالرضاستسلام به قم کوفۀ کوچک که فرموده اند:سه در از درهای بهشت به سوی قم است.سلام به حضرت معصومه(س)سلام به دختر، فرشته ی روی زمین دختر یعنی قلب پر محبت و نگاه معصومانه و ریحانه خوشبو و نسیم رحمتِ بهشتی و باقیات صالحات. دختر، یعنی مایه رحمت،موهبت و حسنات و گل سر سبد.سلام به فاطمه معصومه (س) ، دختر موسی بن جعفر(ع) مفسر قرآن،شخصیت علمی، فقهی، فکری  و حجّت و امین پدر.سلام به میهمان دل های شیعیانِ ایران،سلام به خانم با کرامت که به  اعتبار نام و جایگاه و عفافی که مفتخرش بود امروز  روز دختر نامیده شد.روز دختر یعنی بهانه ای برای هم آواز شدن  با فرشتگان زمین و آسمان، دختر یعنی مایه برکت الهی و بشارت و رستگاری پدر و مادردختر یعنی گل خوش یمن و خوشبوی زندگیدختر داشتن یعنی بر خوردار شدنِ از همه ی خوبی هادختر یعنی لطیف ترین و خوش بو ترین گل های عالم هستیدختر یعنی تبلور فرمایش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله که فرمود: در هر روز دوازده برکت و رحمت الهی بر خانه ای که در آن دختران زندگی می کنند نازل می گردد.و آن منزل. مورد زیارت و دیدار ملائکه قرار می گیرد.و آن ملائکه برای پدر آن دختران در هر روز و شب- ثواب عبادت یک سال را در نامه عمل او می نویسنددختر یعنی تضمین رزق و روزی او از جانب پروردگاردختر یعنی آرامش و عشق و شور  و امیدِ خانه و هدیه خداونددختر یعنی...دختر یعنی...ولادت با سعادت کریمه اهل بیت حضرت معصومه(س) و روز دختر مبارکباد

من و تو مسافرِ  یک مقصدیم، ای کاش مسافر بودنمان را از یاد نمی بردیم.مسافری هستیم تبعید شده در دیار غریب که آنی ممکن است ما را  با همه ی آرزوهای بجا و نا بجا و  خُرد و کلانی که داریم از قطار(زندگی) پیاده کنند و طومار بودنمان را در هم پیچند.مسافریم بی آن که بار و بُنه ا ی برای  سفرِ دور و دراز، آماده و یا از پیش ارسال کرده باشیم،توشه و بار سفر بماند که شوربختانه،عرش نشینی را بها ندادیم و  دلداده ی فرش نشینی و  خاک نشینی شدیم.دل به همه چیز این خاک عاریه بستیم  بی آن که دنیا با ما  دلبستگی و عاشقی کند،خوش آنکه  به این همه زیبایی های زمین و آسمان،عشق می ورزد و دلبسته ی خالق و آفریدگارش می شود و شکر و سپاس او می گوید(عشق ورزیدن کجا و دل بستن کجا؟) این روزهای دل های شلوغ فراوانند اما نمی دانم دل های خالی از حقد و کینه و وابستگی های مجازی و واقعی و دلِ تک سرنشین را در کجا باید جستجو کرد؟حال که سخن به دل، گره خورد وقتی انسان نیاموزد که چگونه باید ببخشد او هر گز نخواهد بخشید و بخشیده نخواهد شد.وقتی اهمیت بهداشت برون  از بهداشت درون پیشه بگیرد دل نیز خود بخود آلوده می شود و بی خریدار می ماند.درست است که خدای دردها و غم ها خدای شادی ها هم هست ولی سزاوار نیست  خدا را در شادیهای مان گم کنیم و در اندوهمان پیدا!مسافر باید نشان خانه ی دوست را داشته باشد و بداند او مسافر است و مسافر را با ماندنِ دایمی چکار؟...

چالش بزرگ والدین در سر گرم کردنِ خود و کودکان و نو جوانان!وقتی از حرمت و جایگاه خانواده سخن می گفت چشم هایش صداقت گفتارش را تأیید می کردندخیلی آرام اشک صداقتش را از گوشه ی چشمش پاک کرد و گفت: به روشنی محسوس است که دست هایی در حال نابود کردن سنت های حسنه است بی خبریها در قالب خبرهای دست اول و تبلیغات پر طمطراق و پخش این همه تصویرهای نا میمون، فرزندان امروز و فردا و ارکان خانواده را تهدید می کندفرزندان مان از بازی ها و سر گرمی های سنتی یا بی خبرند و یا وفور سرگرمی های درون و برون مرزی امکانِ اندیشیدن و فکر کردن را از آنان گرفته است این دگرگونی از وقتی شروع شد که والدین برای دور نماندن از قافله ی چشم و همچشمی ها  یک گوشی به بزرگی نان بربری به  دستِ فرزندشان دادند تا به اصطلاح به روز  و امروزی باشند ولی این راهش نبود و نیستاثرات مثبت تکنولوژی در کیفیت زندگی امروز مردم قابل انکار نیست همچنانه مضرات شبکه وسیع جهانی  اینترنت و این همه تبلیغات شوم را نمی توان نادیده گرفت ولی نقش مخرب این فضا برای نو جوانان و جوانان بدیهی استحضور نیافتن والدین در فضای مذهبی و دور بودن یا دور کردن نوجوانان و جوانان از این فضای مثبت نیز در دوره ی وانفسای هجوم اخبار نا مبارک،زیانبار است در در بسیاری از کشورها به ویژه کشورهای غربی  هنگامی که برای نیایش و شکر گزاری به معبد می روند کودکان شان را نیز با خود می برند تا با نیایش و شکر گزاری مأنوس تر شوندبرخی والدین که خود،حضور فعال در فضای مجازی دارند و معتاد به سرگرمی های اینترنتی شده اند امکان نظارت بر عملکرد فرزندان شان را از دست داده اند چه رسد به این که فرصت حضور در مکان های عبادی مذهبی را داشته باشندچه خوب است بزرگترها هر چند وقت

روز، روشنی بخش است و شب آرامش بخشیکی از ویژگی های شب سکوت و آرامش و شنیدن صداهایی است که در روز قادر به شنیدنشان نیستیماتفاق هایی که در شب رخ داده در روز اتفاق نیفتاده است مانند شب قدر که در چنین شبی قرآن و خیرات و برکات نازل شده و عبادت و احياي آن معادل بيش از هزار ماه است.همچنین رحمت خاص خدا شامل حال بندگان مي شود و فرشتگان و روح در آن شب نازل مي گردند ولی این ها نمی تواند دلیلِ برتری شب بر روز  و یا روز بر شب باشد که هر  شب و روز، آیات و نشانه های الهی هستند اما اکنون می خواهیم مسافر باشیم تا از دل شبِ تاریک و ظلمانی خودمان را به نور و روشنایی برسانیم  چرا که شنیده ایم هرکه شب بار کند روز به مقصد برسدمسافر باید مقصد شناس باشد و هدفش را بشناسد و قبل از حرکت مقدمات سفر را نیز آماده کندمسافری که می خواهد شب بار کند باید پیش از حرکت، راه را از رهنما جویا شودمسافری که مقصد نداند و راهنما نداشته باشد و باری به هر جهت برود راه را گم کرده و سرگردان می شودهر راهی راهنمایی دارد در جاده ها تابلو هایی را می بینید که بر روی آن ها یا علائم هشدار نصب شده و یا مکان ها و شهرها را به شما معرفی می کندآری چنین است آنکه شب بار کند روز به مقصد می رسد ولی شرط خوب و راحت رسیدن سبکبار بودن استگرچه روز، تابان و روشن است و  انسان  در روز برای به دست آوردن روزی تلاش و کوشش می کنداما بر هم زدنِ آسایش جسم،برای رسیدن به مقصدِ جان و آرامشِ ناب دگر استگرکه خواهی روز آقایی کنیشب گدایی از خدا باید کنی...ادامه دارد

یا رب دل پاک و جان آگاهم دهاستاد فرمود: شب هنگاه بر خیز و تاریکی شب را بشکن و عزم سفر کنبرای رسیدن به مقصد باید بار مزاحم و بی مصرف و بد مصرف را دور بریزی آنکه  سکبار است سبک بال می شودوای به حال کسی که بار دیگران را نیز بر دوش کشد او چگونه می تواند از جاده های پر پیچ و خم و صعب البور و  وحشتناک گذر کند؟بارهای زائد و مزاحمی که سال ها بر دوش می کشیدم سفر را بر من سخت و اوقاتم را تلخ کرد استاد پیش از این فرموده بود راه باریک و سخت است و در مقصد چیزی یافت نمی کنم جز آن چیزهایی که پیش از رفتن فرستاده باشم آنجا کویر و ظلمات است اگر شمعی نفرستی در تاریکیِ مطلق سر گردان و حیران خواهی ماندآنجا نه خوردنی و آشامیدنی وجود دارد و نه هیچ سایبانی،هر کس باید پیش از رفتن نهالی بکارد و مدام نهالش را آبیاری کند تا در روز موعود درخت تناوری  را شاهد باشدکسی که می خواهد از نعمات مقصد بهره مند شود باید از پیش هرچه را دوست دارد ارسال کندبرای کاستن از بارهایی که سال ها سد راهت شده اند باید سحر را درک کنی و چه خوب گفته اند: هرکس سحر ندارد از خود خبر نداردمسافر شب اطمینان دارد دیر یا زود به روشنایی می رسدروز برای درخشش خورشید و بر آمدنِ گیاهان و جنب و جوش و فعالیت و دیدنی هایی است که پرده ی سیاه شب مانع دیدنشان می شوند و شب هنگام، فرصت مناسبی است پرای رسیدن به آرامش و تفکر و سیر الی اللهکسی که مدام  در دل شب، مشتاقانه و عاشقانه برای رسیدن به روشنایی پرده ی سیاه تاریکی  را کنار بزند بی تردید به روشنایی می رسد.یا رب دل پاک و جان آگاهم دهآه شب و گریه سحرگاهم دهادامه دارد

«انسان با همتش پرواز میکند، چنانکه پرنده با دو بالش».مسافر این راه از مدت زمانِ رسیدن و مسافت راه نمی پرسد که ممکن است کسی سال ها در راه باشد(آیا برسد یا نرسد) و دیگری راه صد ساله را یک شبه طی کند سرعت برای در نوردیدن راه، علل و عواملی دارد که از حوصله بحث مان خارج است گرچه می توان گفت آغاز این سفر، زمان کوچ از پوچی هاست و هجرت برای دیده به دیدار حق گشودن استمسافر شب، بی توجه به نور حسی با نور معرفت و معنویت و روشنیِ درون حرکت می کند آنچه را دیگران با چشم حسی نمی بینند او با چشم باطن می بیند شب و روز اولیای الهی یکسان و روشن است و نور درونشان چون خورشید می درخشدامام علی (علیهالسّلام) در ارتباط با ویژگیهای چنین مسافری که به سوی پروردگارش ره میپیمایدمیفرماید: «همانا عقل خود را زنده کرد و نفسش را میراندبه طوری که جسمش باریک و دلش نرم شدو نوری در نهایت فروزندگی برایش درخشیدکه راه را برای او روشن کرد، و با آن نور راه را پیمود،مسافرانِ سبکبار و  سبکبالِ شب هیچ بار اضافه ای را با خود حمل نمی کنند و همین ها هستند که چون شب بار می کنند روز به مقصد می رسندشب که از راه می رسد همه ی موجودات ریز و درشت،رام و وحوش، خاموش و بی صدا در لانه های خود  می خزند ولی شبرو یا مسافر شب است که با عشق و معرفت،سکوت شب را می شکند از بارهای زائد و تعلقاتی که دست و پاگیرش شده اند می کاهد و بارهای مفید(خودسازی،توبه و انابه و تهذیب) را که در مقصد به کارش می آیند با خود حمل می کند سفر در چنین لحظه های نابی برای مسافر شب، آب حیات استدوش وقتِ سَحَر از غُصه نجاتم دادندواندر آن ظلمتِ شب آبِ حیاتم دادندبیخود از شَعْشَعِهٔ پرتوِ ذاتم کردندباده از جامِ تَجَلّیِ صفاتم دادندچه مبارک سحری بود و